Tutuklum Sohbet
SPONSOR


Geri Gelen Mektup


Geri Gelen Mektup Şiiri

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse
Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse
Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla
Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince
Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!
Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden
Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden
Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı
Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı
Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu
Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu
Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı
Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı
Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,
Tek bendeki volkanları söndürse denizler!
Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma ‘Kaabil’
İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil
Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.
Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.
Mehtaplı yüzün Tanrı’yı kıskandırıyordur
En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.
Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur
Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik
Gözler ki birer parçasıdır sende ilahın
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen vururken de öldürürken de güzelsin

Hüseyin Nihal Atsız




Kategori
: Şiirler
Yazar
: admin
Etiketler
:


Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

SPONSOR